Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IN DE OPVOEDING

I99

Over het algemeen genomen was, zooals men nu moet inzien, de invloed van het humanisme op de opvoeding buitengewoon onbevredigend. Het ideaal der beschaving, welke zij aanvaard had, was even bekrompen en levenloos, als dat, waarvoor het in de plaats kwam. In één opzicht zelfs nog bekrompener en levenloozer j immers, zooals een modern historicus het uitdrukt, het doel der Renaissance was het quadrivium te verwaarloozen, waarvan de onderwerpen ruwweg gesproken wetenschappelijk waren en de aandacht op het trivium te concentreeren, waarvan de onderwerpen zuiver formeel waren.

De geest van dien nieuwen tijd had beloofd, den mensch uit het klooster in de wereld te brengen, doch ten slotte leidde hij hem slechts uit het klooster naar het college-lokaal. Pedanterie hernam haar heerschappij in een veranderde gestalte en het heden begaf zich weer in de hjfeigenschap van het verleden.

Het woord „humanisme" verloor spoedig zijn ruime en edele oorspronkehjke beteekenis en werd een synoniem voor Grieksche en Latijnsche wetenschap. Deze twee doode talen en haar literatuur werden de eenige werktuigen der beschaving en de klassieke geleerde werd als het eenige mogelijke type van den welopgevoeden man beschouwd.

Het is noodzakelijk op deze twee absurde ideeën der Renaissance den nadruk te leggen, omdat haar nadeehge invloed ver zou reiken, het lang zou uithouden en zelfs tot in onze moderne wereld zou voortduren. Het duurde tot het midden der 19e eeuw, voordat men een vastbesloten poging ondernam, de

Sluiten