Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

256

DE RENAISSANCE

behandeling van godsdienstige onderwerpen zou moeten hebben, beroofde.

Weliswaar zijn de prachtige, veelkleurige bas-rehefs van Luca della Robbia (1399—1482) en zijn school vol van de teederste, geestelijke emoties en waren er andere mannen in dien tijd, die de tradities van een door en door Christelijke kunst verder verbreidden, maar de stroomingen van de gedachten en de gevoelens hepen thans in een verschillende richting en de beeldhouwkunst, die zich meer en meer (zooals bij Benvenuto <>llini) met mythologie bezighield, vertoonde haar veranderde opvatting nog duidelijker door de geheel en al gewijzigde en onverschillige manier, waarop zij de Christelijke motieven behandelde.

Voor de 15e eeuw ten einde was, was de verwereldlijking der beeldhouwkunst eigenhjk al een voldongen feit. „Voor een kunstenaar in dezen tijd", zegt Symonds, „waren een Grieksche mythe en een Christelijke legende hetzelfde" $ wat hij ook uitkoos, zijn voornaamste belangstelling betrof de artistieke mogelijkheid en zijn voornaamste bezigheid bestond daarin, het tot een voorwerp te maken om zijn kennis in anatomie en zijn kunstvaardigheid te toonen.

Een illustratie hiervan is het werk van Jacopo Tatti of Sansovino (1486—1570); wij kunnen hem als teeken beschouwen, dat het heidendom thans geheel en al in de moderne kunst is binnengedrongen. De beeldhouwkunst, die lang als onderdeel van de architectuur gebruikt was voor de gewijde versiering der kerken, had zich thans uit haar slavernij bevrijd.; Als een onafhankelijke kunst meldde zij zich vrij-

Sluiten