Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

258

DE RENAISSANCE

Tonans", in zijn peinzenden Jeremia, die een mediteerende Grieksche filosoof lijkt, is zijn onmacht, om zijn beelden uit de Schrift den juisten toon en uitdrukking te geven, te verklaren.

Het zal natuurhjk duidelijk zijn, dat de kracht van het classicisme zich niet op een en dezelfde specifieke wijze bij de schilderkunst als in de architectuur en beeldhouwkunst kon vertoonen; immers, terwijl bij deze laatste de kunstenaar direct door de modellen der antieken geleid werd, onderging de schilder zijn invloed slechts indirect. Toch bleek de kracht van dezen invloed uit vele bijzonderheden. Wij zien dit het sterkst in de groote populariteit van de onderwerpen uit de mythologie, die natuurhjk evenzeer voor het penseel van den schilder als voor de pen van den dichter geschikt waren. Wij zien dit in de betoovering, die de klassieke kunst en literatuur duidehjk op de herinnering en verbeelding van den kunstenaar uitoefenden, zelfs wanneer hij aan geheel andere onderwerpen arbeidde.

Wanneer, om een voorbeeld te noemen, Rafaël in zijn bekende schüderij in het Vaticaan „De Brand in den Burcht" het wonder afbeeldt, waardoor Leo IV den brand bij de St. Pieterskerk door het kruis had gebluscht, zien wij in één oogopslag, dat de scène, die hij afbeeldt, eigenlijk de schildering is van de verwoesting van Troje, in het tweede boek der „Aeneis" beschreven, en dat de groep in den linkerhoek eigenlijk Aeneas is, met Anchises op zijn schouders, die uit de brandende stad vlucht. Als een nog duidelijker illustratie van dezelfde assimileerende en

Sluiten