Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IN DE KUNST

263

der kunst verdwijnen de goddelijke ingevingen en zelfs de ideale eigenschappen en alles, wat in de Madonna's van Andrea del Sarto of Correggio en vooral in die der Venetiaansche school overblijft, is de schoonheid van de menschelijke moeder met het menschelijk kind.

Wij behoeven hier niet te spreken over de gods> dienstige beteekenis van deze verandering. Wij moeten hierop alleen den nadruk leggen als een feit en een aanwijzing.

Dezelfde algemeene trekken van evolutie zijn even duidelijk zichtbaar, indien wij meer in den breede de Italiaansche schilderkunst doorloopen, vanaf haar gouden eeuw tot haar verval, zooals zij in het werk van ieder der voornaamste meesters tot uitdrukking komen.

Een streng, zwijgend, eenzelvig man als Michelangelo was, naar het schijnt, te egocentrisch en onafhankelijk en te ver verwijderd van de algemeene strooming van zijn tijd, dan dat hij beschouwd zou kunnen worden als de verklaarder van iets anders dan zijn eigen opvatting. Wanneer wij er echter aan herinneren, hoe sterk hij beïnvloed werd, op verschillende wijzen, door de antieke marmeren beelden van de Mediti-verzameling, door de voortbrengselen van den krachtigen en realistischen beeldhouwer Jacopo della Quercia (1374—1438), door de schilderijen van Signorelh en Leonardo da Vinei, door de filosofie van Plato van de groote humanisten, die hij bntmoette, toen Lorenzo ü Magnifico hem in zijn huis opnam, door de gedichten van Dante, wiens

Sluiten