Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IN DE LITERATUUR

323

gemaakt vertoon en hun totaal gebrek aan vuur en enthousiasme.

Ariosto, de volmaaktste kunstenaar in dit soort van verhalen en een van de meest bewonderenswaardige geschiedenisvertellers, die de wereld ooit gezien heeft, schreef klaarbhjkehjk, om een zorgeloozen, pretlievenden, cynischen en gedegenereerden tijd te vermaken ; hij slaagde hierin en zijn werk nam onvermijdelijk den toon en de kleur van zijn gehoor aan.

Er wordt op de ironie en de scherts in zijn gedicht zoo de nadruk gelegd, hij is in geest en strekking zoo oneerbiedig, dat de moderne Italiaansche critici hem de bedoeling hebben toegeschreven, dat hij de oude ridderromans zou hebben willen parodieeren. Het is veiliger aan te nemen, dat het eenvoudig zijn doel was, het daarvoor geschikte materiaal uit de legende aan den geestehjken moreelen smaak van zijn tijd te doen aanpassen.

Hoewel wij er geen eigenhjke parodie in kunnen ontdekken, vormde zulk werk den overgang van het romantisch epos naar de echte, epische klucht. Tassoni's „La Secchia Rapita" of „De gestolen Emmer", die het epos belachelijk maakt door het in verbinding met een dwaas, triviaal thema te gebruiken, is een veelbeteekenend commentaar op het karakter van den tijd, die haar voortbracht. Wij moeten echter niet vergeten dat het èn een satire èn een weerspiegeling is.

Een generatie eerder had het groote epos van den vromen Tasso den godsdienstigen prikkel van de Contra-Reformatie aangetoond. Van deze beweging is de

De Renaissance

Sluiten