Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voortgekomen, zóó dat wij de levende woorden van God zelf in haar hooren klinken. Door den dienst van menschen is de Schrift uit Gods eigen mond tot ons afgevloeid. Het verschil in stijl in verschillende boeken is te verklaren uit de begeerte van den Heiligen Geest om afwisseling te brengen. De schrijvers zijn niet anders dan instrumenten.

Als een eigenaardigheid kan ons treffen dat Luther m.a. toch eenigszins critisch tegenover den Bijbel stond. Van den brief van Jacobus wilde hij niets weten, achtte hij dezen niet een „ strooien brief' ? Zoo beweerde Calvijn van 1 Joh. 5:7, de eenige plaats waar in den Bijbel de drie-eenheid wordt genoemd, dat deze tekst niet echt was. Om dit te begrijpen moeten wij er even aan herinneren dat door de Katholieke Kerk wel de Kanon was vastgesteld, maar in den tijd van Luther en Calvijn nog nimmer „officieel" was gedecreteerd. In dit alles was toen nog iets vloeiends.

Inmiddels verstart zich de opvatting van de absolute waarheid van den Bijbel en ook in de belijdenisgeschriften van onze Nederlandsch'Hervormde Kerk vinden wij dit uitgedrukt: „Wij belijden^ dat dit Woord Gods niet is gezonden noch voortgebracht door menschelijken wil; maar de heilige mannen Gods hebben gesproken, gedreven zijnde door den Heiligen Geest" (art. 3 van de 37 artikelen). En na een opsornming van de Boeken van Oud en Nieuw Testament lezen wij in art. 5: „Alle deze Boeken alleen ontvangen wij voor heilig en

20

Sluiten