Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het onvergankelijke van den Bijbel is dat hij er heen wijst en in de veelheid van beelden het altijd weer levend voor ons maakt. Wet, profetie, Koninkrijk Gods. Zij zijn de stijgende lijn, want in dit Koninkrijk Gods zal de wet, de letterlijke, hard lijken; meer dan de wet is de liefde en boven de profetische ontroering gaat óók de goddelijke liefde uit.

* * *

In enkele centrale gedachten trachtten wij den Bijbel en zijn ontzaglijke beteekenis voor ons geestesleven aan te duiden. Dit alles wordt gedragen door de diepe vroomheid van al die schrijvers, van de menschen waaronder zij leefden, wier tolk zij waren. Nog eens: zij hebben het gedaan in tijdelijke vormen, zij hebben wel voorstellingen die wij niet aanvaarden, ja sterker, verwerpen. Wij hebben echter te letten op het centrale, de kern. Ontdaan van die tijdelijke vormen ontdekken wij het blijvende.

De Bijbel is dus bij uitstek het boek van de vroomheid, als wij dit woord in wat breederen zin opvatten. Vroomheid is een levenshouding, een houding tegenover hetgeheele leven, de naïeve mensch beperkt het tot bepaalde zaken; men kan ook vooral de houding van den mensch tegenover het geheel der dingen er in voelen; het weten van oneindigheid, het weten van eerbied voor het leven, het beseffen van heiligheid, het eenheidsleven met anderen. Kortom: het zich weten in het groote

34

Sluiten