Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Evangelie van Jezus Christus". Wij kunnen den inhoud van het Evangelie wel tot een eenvoudige formule herleiden, daarin ook wel de centrale gedachte zien. Maar daarmede zijn wij niet in de sfeer van de geestesgesteldheid der menschen uit de eerste eeuwen onzer jaartelling. De sacramenten, de genademiddelen, in de Roomsche Kerk geworden tot zeven, vinden zeer oude aanknoopingspunten. Het magische, het sacramenteele is een zeer integreerend geestes-element geweest van de volkeren om de Middellandsche Zee, die stellig niet een zeer streng onderscheid wisten te maken tusschen symbool, teeken en sacrament. Laten de sacramenten niet te herleiden zijn tot instellingen van Jezus of Paulus, in haar historische afleiding staat de Roomsche kerk niet zoo zwak als men wel eens denkt. De voorbidding der Heiligen, de vereering van Maria en zooveel, het is alles waarlijk niet eventjes „bedacht" of uit de lucht komen vallen. Bijna al deze dingen zijn in oudste tijden na te wijzen en de katholieke leer is een mengsel van Joodsch, Christelijk en Heidensch, waarvan wij de samenvloeiing zien in de eerste eeuwen na Christus. Groei dus. Groei die culmineert, wat den leerstelligen kant betreft, in het klassieke leerstuk van Anselmus van Canterbury (f 1109) die in zijn satisfactie (voldoenings)leer den grooten gang der menschheid uitbeeldt. Cur Deus Homo ? Waarom werd God mensch ? zoo vraagt hij. En hij betoogt de noodwendigheidder verzoeningsprestatie van Christus. In Adam gevallen leefde

45

Sluiten