Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dellandsche Zee heel de kring der Christelijke gemeenten uit, Jeruzalem en Antiochië, Rome, Alexandrië, Constantinopel vooraan. Hun inrichting is democratisch; oudsten en opzichters met diakenen voor de armenzorg, worden door in beginsel hunsgelijken tot bestuurders gekozen; met gebeden lezing, doop en avondmaal, viert men de eenvoudige samenkomsten in particuliere woonhuizen; straks, bij uitbreiding en vervolging, zoekt men toevlucht en begraafplaats in de onderaardsche gewelven der catacomben. Dan wordt allengs de onderscheiding en de scheiding tusschen „geestelijken" en „leeken" scherper: de oudsten (presbuteroi) worden de priesters, de opzieners (episcopoi) worden de bisschoppen; op concilies wordt de leer in steeds dogmatischer vorm vastgelegd; reeds in de tweede eeuw van onze jaartelling schrijft Ignatius, bisschop van Antiochië:

„Volgt allen den bisschop, zooals Jezus Christus den Vader en het presbyterium als de apostelen. Hebt ontzag voor de diakenen als voor een gebod van God. Niemand moet iéts van wat de gemeente raakt verrichten zonder den bisschop. Dat moet men voor het ware avondmaal houden dat onder den bisschop geschiedt of door wien hij het moge vergunnen. Waar de bisschop ook verschijne, daar moet de vergadering wezen, gelijk waar Christus Jezus ook zij de alomvattende kerk is. Het is niet geoorloofd zonder den bisschop te doopen of een liefde-

96

Sluiten