Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ma (1378—1417) twee, drie, pausen tegelijk elkaar vervloeken en trachten af te zetten; of als er pausen regeeren als Sixtus IV, JuliUs II, Alexander Borgia, van wiens pausschap men de gruwelgeschiedenis lezen moge bij zijnen ceremoniemeester Burcardus, saamgevat in het grafschrift:

„Hardheid, bedrog, dolle woede, toorn en gierige wellust,

Dorstig naaar bloed en naar goud, onverzaadlijke spons,

Alexander de Zesde ligt hier; verheug u, o Rome, Eind'lijk bevrijde; mijn dood werd tot nieuw leven voor u."

En zooals wij de leer van de pauselijke onfeilbaarheid afwijzen, zoo wijzen wij ook af het Roomsche kerkbegrip, waar het deze Roomsche kerk vereenzelvigt met de godsdienstige waarheid, met het Godsrijk zelf. O, zeker, het deel van godsdienstige waarheid dat er was en is ook in deze kerk erkennen en eeren wij gaarne; het edelste deel van hare mystiek en hare onsterfelijke gothiek is voor alle eeuwen; maar zooveel waan en bijgeloofwaarmede deze waarheid bij haar vermengd werd bestrijden wij; wij huiveren van de vreeselijke inquisitie waarmee zij zooveel eerlijke, ernstige harten folterde; wij kanten ons in beginsel tegen de gelijkstelling van hare eigene betrekkelijkheid met het volstrekte en feillooze van de eeuwige waarheid.

Bij deze kerk kon het niet blijven; straks drijven

98

Sluiten