Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In Grolleau's vertaling (een slechte vertaling!) heet het: Debout, c'est le chant de la Reine qui jaillit de 1'orgue, se brise contre les vitraux frissonnants et pénètre au coeur des pierres".

Zelfs als we „jaillit" verbeteren door „saute" en „frisson* nants" door „vibrants", terwijl „se brise contre" beter ver* vangen wordt door „jaillit sur" en erkennen dat „pénètre au coeur des pierres" absoluut niet het „bin' de steenen" weergeeft, dan nog behouden we van de echte dichter* Gezelle niets bijzonders. In de vertaling — de krachtproef op de dichterlijke som — is Gezelle niet bii. machte zijn reputatie te handhaven. Het klinkt hard voor de standtrots onzer ooren, maar de groote Gezelle heeft zich=zelf veroordeeld groot te blijven in het partikularistisch raam van West* Vlaanderen. Eens daarbuiten: een dichterlijke schim.

— Berust de bekoring van Gezelle misschien meer op zijn eigenaardige taalkracht en vorm*vaardigheid dan op zijn eigenlijk dichterschap? Er zijn dichters die bij een vertaling weinig verliezen en Gezelle verliest bij een vertaling veel. Vertaal uit het Fransch het volgende van een jong, modern, Fransch dichter:

„Je suis allé a Barbizon

et j'ai relu les voyages du capitaine Cook

je me suis couché sur la mousse élastique

j'ai écrit des poèmes prés d'une anémone sylvie

en cueillant les mots qui pendaient aux branches

Ie petit chemin de fer me faisait penser au transcanadien

et ce soir je souris paree que je suis ici"

De vertaling is ongeveer gelijkwaardig aan het oorspron* kelijke. Lees maar:

„Ik ben gegaan naar Barbizon

en ik heb herlezen de reizen van kapitein Cook

ik heb mij uitgestrekt op het elastisch mos

55

Sluiten