Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeer verkeerde hollandsche recensies over Kodenbach en Van Langendonck. Typisch is het dat juist enkele katholieke, hollandsche kritici Vlaanderen het best begrepen: Maria Viola en Pater Molkenboer. De Roomsche navelstreng die Vlaanderen aan Holland bindt blijkt waarschijnlijk de meest betrouwbare.

— Holland is aan het Europeesch Dadaïsme ontsnapt. Ten minste het poëtische en literariseerende 'Holland. Waarom? Wis en zeker om zijn doorsnêe*fatsoen van het gezond ver* stand. Ook de poëzie staat in Holland onder de burgerlijke verstands*kontrool. Want Dadaïsme is het poëtisch disposi* tief dat de Muze averechts vertoont en „tabula rasa" maakt van de syntaxis, de traditionneele zin van het woord, de gewone logika, de waarde der epitheta en alles overlaat aan het Onderbewuste. Gooi gansch Van Dale's woordenboek door elkaar in een proleetsche hoed, trek er op toeval woord na woord uit en plaats ze in hetzelfde toeval na elkaar en je hebt: 'n dadaïstisch poëem. Marsman bracht het niet zoo ver. In 1917 of zoo wat probeerde een zekere Thielens iets dergelijks uit het Onbewuste in de schilderkunst en de wetenschappelijke Freudisten zijn er nog al talrijk in Holland. Maar op het „praktisch" terrein der poëzie hield tot nog toe elk poëet in Noord*Nederland zijn „zelf*respekt" (de nieuwste Gorter niet uitgezonderd!), hetzij de burgerlijke Potgieter van uit zijn Paradijs*zetel waarschuwt, hetzij de verstandelijke Verwey uit zijn klassieke leeraarstoel het „non licet" stelt. Of doodeenvoudig omdat het Gezond Verstand der Hollandsche Burgerij het opheffen der rede*kontrool over gemoed, verstand en taal niet duldt? Tot zijn baat blijve Vlaanderen dan maar het „terre d'expérience".

— Gaat het niet de schijn hebben of de jongste katholieke poëtenbeweging in eigen*gezind individualisme dood loopt? Tusschen de verschilHge „moderne" dichters heerscht wêer

59

Sluiten