Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IV. De NEO-PLATONISCHE SCHOOL.

De stichter is Ammonius Saccas ( \ 250 »• c-) te Alexandrië, die rijn leer alleen mondeling voordroeg. Beroemder is rijn leerling Plotinus (+ 274 n. C, trad als keraar te Rome op, als bovenmenscheüjk wezen vereerd, schaamde zich een lichaam te hebben. Zijn geschriften rijn in 6 Enneaden door zijn leerling Porphyrius uitgegeven). De leerling van Porphyrius was Jamblichus f 330 hoofd der Syrische Neo-Plato- nische school, die met zijn philosophie allerlei tooverkunsten en wichelarij wist te vereenigen. Hierbij behooren keizer Julianus en de vrouwelijke philosophe Hyfatia. Verder is onder de Neo-Platonici nog te noemen Proldus (geb. 410 n. C, hoofd der Atheensche school, zeer geleerd en een scherpzinnig dialektikus, maar aan den anderen kant een kritiekloos phantast.

Verreweg de meestbeteekenende van deze mannen is zeker Plotinus, dien men zelfs als den laatsten grooten Griekschen wijsgeer zou kunnen beschouwen. Zijne zes Enneaden (54 boeken) zijn vaak niet aantrekkelijk wat den vorm betreft, waaraan hij trouwens niet veel zorg besteedde (hij begon eerst op lateren leeftijd als schrijver op te treden); zij getuigen echter van een buitengewone denkkracht en openbaren vele geniale inzichten en diepzinnige opvattingen. In verschillende onderdeden der wijsbegeerte heeft Plotinus tot het betere stellen en oplossen van problemen bijgedragen; zoo behandelt hij scherpzinnig het begrip zelfbewustzijn en spreekt over het schoone ook zeer goede denkbeelden uit. " In zijn hartstochtelijk verlangen om tot het wezen van het absolute door te dringen en het wijsgeerig te bepalen, gebruikt hij onophoudelijk begrippen, die slechts voor het relatieve passen; en hij drukt het hem voor den geest zwevende herhaaldelijk uit ip beelden en vergelijkingen, waarvan hij zich later

Sluiten