Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waardigst het Joodenras, omdat het totaal uiteengeslagen is en toch zich zuiverst van allen heeft gehouden. Treffend bewijs er van, dat rassen gansch anders samenhangen dan politieke volkeren en naties.

Het Joodenras komt tot zelfbewustzijn en tot zelfstandig* heid. In de periode van verbijsterend snellen groei en ge* weldige omkeer, waar wij thans midden in zijn, voelen alle tot nog toe afhankelijke en verdrukte groepen de moogelijk* heid van bevrijding, het recht en de kracht tot zelfstandig* heid. De slaven voelden dat, en de vrouwen, en de Jooden. Zij willen vrij staan, en zichzelf zijn, en voldoen aan hun eigen aanleg en aard. # m

Dit is het gevolg der steeds vorderende zelfbezinning. Het zelf, dat in al wat mensch is, leeft, erkent in zich het hooger zelf, het weezen van alle dingen, het vrije en scheppende Zelf, de Al*ziel. En daarom heeft het geen vreede en geen geduld met een staat van slavernij en afhankelijkheid, met den rol van werktuig.

Die scheppende vrijheid is het goddelijk praerogatief der menschen, hun hoogste doelstelling en hun machtigste be* geerte. De zelfbewusten voelen God in zich, en willen zijn als God, kennend goed en kwaad. Daarmee schudden zij hun onderworpenheid af. Vrij scheppend willen ze ook eigen verantwoordelijkheid dragen; goed en kwaad kennend, wil* len ze ook hun gevoel van recht en onrecht erkend zien. God in zichzelf ontwarend, verlangen ze ook reekenschap in eigen ziel, en buigen niet voor vreemd gezag. De kastenscheiding der Indiërs verdragen ze eevenmin als de hiërarchische orga* nisatie der Roomsch*Katholieke Christenen, tot hun onheil.

Een nieuw eevenwigt wordt gezocht, met moeite en nood, al den jammer trotseerend, die politieke bevrijding en het neerhalen der scheidingen — met de zoozeer gevreesde kasten*menging — onvermijdelijk mee moet brengen. De stemmen der rassen spreeken, door hun dichters — en in de

36

Sluiten