Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

misreekening. De leiders hadden zich blijkbaar iets voor* gesteld als de propaganda*avonden voor Vrouwen Kiesrecht of Algemeen Stemrecht — muziek, vlaggen, geestdrift, groot gejuich, dat zou doorklinken tot den Haag, en invloed heb* ben op de stemming in het parlement. Dat moest falikant uitkoomen.

Toen ik daar tusschen die min of meer reactionaire propa* gandisten stond — teegenoover het schijnbaar zoo dom en onreedelijk herrie*makend gehoor, toen voelde ik toch meer sympathie voor de felle fluiters en schreeuwers, dan voor sommigen dier heeren, wien men het aanzag, dat ze maar liefst een paar mitrailleurs zouden doen aanrukken. En ik waardeerde het woord van professor Van Hamel, die de lawaaimakers aan zijn hart wou drukken.

'Zeeker, ze gedroegen zich als kwajongens, er was geen spoor van reedelijkheid of consequentie in hun beweeringen. Ze hadden geen enkel steekhoudend argument teegenoover de grimmige noodzaak. De houding der anarchisten, der weerloosheicUdweepers, was niet dwazer dan die der sociaal* democraten, die met halve kracht willen vechten. Het was geheel en al een sentimenteele, reedelooze gevoels*oppositie.

Maar in die oppositie zat een juist en waarachtig element, dat door de meesten niet verstaan is. En diezelfde fluiters en schreeuwers zouden, onder verstandige leiding, geïnspireerd door een ideaal dat ze konden meevoelen, helden en heldin* nen worden, bereid tot elk offer.

Allereerst moeten de weerbaarheidspropagandisten begrij* pen, dat, als Nederland zich ten oorlog wapent, dit geen aan* leiding is voor feestelijk vertoon, geen reeden tot geestdrift of verheffing, maar een sombere, zware plicht, die de diepste zelfverloochening vergt.

Slechts één zaak kan den opposanten niet ernstig en drin* gend genoeg worden voorgehouden, een zaak, die tot hun

67

Sluiten