Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar bijna al mijn Duitsche vrienden, met een enkele uitzondering, hielden krampachtig aan deze fictie vast.

Duitschland heette vreede*lievend, de oorlog was „opge* drongen", een Duitsche zeegepraal behoefde door niemand gevreesd te worden.

„Wir Deutschen sind gute Kerle", schreef mij een eedele duitsche Jood. Maar hij voegde er bij: „Morgen wird Deutsch* land Trumpf sein".

Toch bleek het mij ook spoedig, dat veelen in Duitschland — door strenge censuur gemuilband — de fictieve voorstel* ling niet aannamen.

En nu eindelijk komt er één, de eerste, die met een vloed van volstrekt oovertuigende argumenten in een sterk en deegelijk werk, van 400 bladzijden, het geheele fictieve weef* sel uiteenrafelt en toont wat het is „eine gigantische Lüge".

Eine gigantische Lügel Een voorbeeld van duivelsch be* drog en goedmoedige volksverblinding, dat alleen staat in de waereld*geschiedenis.

Het boek draagt tot titel de bekende woorden van Zola „J'accuse" en is verscheenen te Lausanne bij den uitgeever Payot en Cie. De schrijver noemt zich „ein Deutscher". Dat hij zijn naam niet geeft is te begrijpen. Ook in de Zwitser* sche uitgave werd door de censuur geschrapt. De verant* woordelijkheid der uitgave rust op Dr. A. Suter te Lau* sanne.1)

Het boek is vlot en krachtig geschreeven, vermoedelijk door een rechtsgeleerde, die wat onnoodig zijn beleezenheid toont, maar inderdaad uitneemend is gedocumenteerd. Het zijn feiten op feiten, er is niets teegen in te brengen. Het is

*) Dr. Suter is een bekend Zwitsersch burger. Natuurlijk hebbenDuit» sche couranten onmiddellijk verbreid dat de schrijver van „J'accuse" géén Duitscher is. Hij zelf zegt uitdrukkelijk dat hij is zuiver Duitsch van bloed, van geboorte, van opvoeding en van hart. „Unbestochen und un* bestechlich, nicht verkauft und nicht Kauflich". Dit botweg en zonder bewijs te loochenen is een al te makkelijk verweer.

71

Sluiten