Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij er plezier in heeft, zonder zich om plichten, eischen van 't publiek, of machtige lastgeevers te bekommeren.

Bij dit minachtend verwijt nu, heeft de vakman stellig ongelijk. Het werk dat men doet uit zuiveren liefdedrang — uit plezier — uit liefhebberij — zal, onder ooverigens gelijke omstandigheeden, beeter zijn dan het werk, dat uit dwang of zwaar plichtgevoel ontstaat. Steeds waren het de werkers uit liefde, die den werkers uit plicht en gehoorzaamheid, weer op het rechte spoor brachten, waarvan ze blind waren afgedwaald. Ieder vak dankt zijn meest belangrijke wijzigin* gen en leeringen aan zoogenaamde leeken of dilettanten, omdat liefde en vreugde zuiverder drijfkrachten zijn dan plichtsgevoel of gehoorzaamheid.

Maar toch schuilt er in dit schimpwoord „dilettant" een rechtvaardige afkeurende kracht, en het fraai uitgedoste boekwerk dat ik nu op 't oog heb, kan tot toelichting daar* van dienen.

Afkeurenswaardig dilettantisme noem ik het, als men zich in een of andere belangrijke menschelijke werksaamheid, in kunst, techniek, weetenschap of algemeene wijsheid, met groot vertoon komt presenteeren als gezaghebbend deelt neemer, of zelfs leeraar, terwijl men daarbij blijk geeft vob strekt niet te weeten, wat er reeds door anderen in soortt gelijke werksaamheid is verricht en tot stand gebracht.

Dan, in zulk een geval, verdient de „liefhebber" met de noodige strengheid te worden op zijn plaats gezet, desnoods onder aanwending van ironie als koude douche of bijtende zuivering.

Het boekwerk dat ik bedoel is van den heer Piet Pijl, semi*arts te Leiden, en heet „het Tweede Leven". Misschien herinneren sommige leezers zich de enkele woorden, door Henri Borel geschreeven oover het bespottelijk prospectus, waarmee de uitgeever bij voorbaat reeds den jongen schrfj* ver onmoogelijk maakte. De stille hoop, dat door deeze waar*

125

Sluiten