Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet meer zoo machtig als voorheen en maakt plaats voor een beeter soort blanken.

Indië was voor mijn vader en mij het wonderland, in den rechten zin het land onzer droomen. Van mijn vijfde jaar af is Indië het vaste tooneel mijner droomen.

Ik droom, dat ik er ben, de palmen en waringin's zie, de warmte voel, de geur ruik — en dan met groote voldoening tot mijzelven zeg: „ziezoo! nu is het dan toch eindelijk waar! nu ben ik er «dan toch!"

Om dan steeds weer eeven verbaasd wakker te worden en te bemerken dat ik weer bedroogen ben.

De verzameling van Indische producten en voorwerpen op het Eavilhoen te Haarlem, die nu naar het Koloniaal In* stituut te Amsterdam zal worden overgebracht, is onder mijn oogen en met mijn meedewerking ontstaan. Vóór mijn vijfde jaar begon het verzamelen reeds in mijn ouderlijk huis. Een boog en pijlen, en een Fassar met houten figuurtjes, zooals er ook in het Etnographisch Museum in Artis ver* scheidenen zijn, vormden het begin. Daarna kwamen de zendingen in groote kisten van geurig kamferhout, die met eerbied en groote verwachting werden geoopend. Dan zag ik de bruine kakkerlakken wegloopen, die de groote reis in goede gezondheid hadden meegemaakt. Veele dagen bracht ik door in 't helpen van mijn vader, in het uitpakken, ordenen, etiketteeren. Ik poetste de klewangs en krissen en mandau's, ik sorteerde en etiketteerde de honderden houtsoorten en veezelstoffen en alles had voor mij een groote bekooring. Op de holle boovenzalen van het pavillioen waar de collectie al spoedig werd ondergebracht, was ik dag aan dag beezig en genoot van de eigenaardige duffe, aromatische geur, die door de kisten werd meegebracht en de gansche vertrekken vulde en van de schoone vizioenen, die elk indisch voorwerp opriep.

140

Sluiten