Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

noodige strengheid en tucht vaak te slap heeft gehandhaafd, dat heb ik haar veel jaren vóór mijn oovergang tamelijk ruuw verweeten (KI. Johannes, III). Maar ook hierin is mijn oor* deel veel zachter en eerbiediger geworden.

Het is waar, dat de Kerk de natuurweetenschappen heeft gevreesd en niet altijd aangemoedigd. Het speet mij bitter, te hooren, hoe zij het socialisme en communisme verwerpt en vervloekt. Want ik wist toch, hoe die twee begrippen voor veele menschen als heilig en vroom gelden.

Maar de Kerk verwerpt de natuurweetenschap in 't geheel niet. Hoeveel geleerden eert ze niet onder haar beste kinderen?

De Kerk voelde, eerder en sterker dan ik, hoe fel materialisme, socialisme en communisme zich teegen den godsdienst keeren. En daarteegen moest gewaarschuuwd worden.

En hoe vreesselijk is die waarschuuwing bevestigd, door het optreeden van de godsdiensthaters, die wij nu allen kennen en schuuwen als bolsjewiki.

Op ontzettende en afgrijselijke wijze zijn ze, eenmaal los* gelaten, teegen den godsdienst te keer gegaan.

Als een barbaarsche horde zijn ze op Kerk en priester aangevloogen, als de verteegenwoordiging van de gehate tucht én het verfoeide gezag. Bloeddorstig hebben ze ge* woed, erger dan de laagste heidenen. Priesters hebben ze ooren en neus afgesneeden en de gelaatshuid afgetrokken, en dan in dien vreesselijken toestand in pontificaal gewaad door de stad Ufa rondgevoerd. Kinderen moesten hun ouders zien ophangen. En ergst van al, een valsche processie, tot smaad van 't Christendom, waarin onze Jezus als caricatuur werd bespot en gehoond, is door de straten van Moskou getrokken, zonder dat de Regeering ingreep.

Waar zulke feiten kunnen geschieden, daar is een groote krisis nabij en strenge straf onvermijdelijk.

183

Sluiten