Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schrijven ter spoedige verzending overhandigd had, stond hij op in een vreemde gevoelsmengeling van bevrijding en verlatenheid. Hij opende het deurraam, dat hn wegens de kilte had gesloten, want buiten herfstte het reeds. Een vochtigs koelte woei hem tegemoet; het leken van tallooze droppels was het eenig geluid in de stilte; alleen, plotseling en overluid, klonk het hameren van een specht uit het naburig sparrenbosch. Herfstdraden zilverden tusschen de stammen, het beukenloof toonde rijkeKjk roestplekken en op de hei was de brem sinds lang gedoofd. Kreten deden hem het hoofd heffen en hij zag een vlucht wilde eenden in scherpen hoek naar het zuiden vliegen. Hij glimlachte bijna om de haast, waarmede zq zich repten en hij volgde hen, totdat zij verdwenen in den fietsen hemel, dien de avond reeds met paarse tinten kleurde. Dan slaakte hn een diepe zucht en ging naar binnen.

Eenige weken later, een najaarsmiddag omtrent het uur der schemering — de herfstwind zong veelstemmig in het woud, omwarrelde het Jachthuis met dorre blaren en joeg grauwe wolken door den grijzen hemel — toen gebeurde het, dat Scanderbergh eindelijk luisterde naar het geluid van een rijtuig, dat hij sedert eenigen tijd reeds over gindschen straatweg had hooren

2

17

Sluiten