Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

34

mogelijk met haar; het was duideüjk, dat hn het kind uit zijn leven wilde bannen.

Peter bleef bn deze beurtelings melancholische en in vreemde hoovaardijen als in vreemde avonturen telkens zich begevende en verliezende tante. Zij had hem verteld, eenigedagennaznnaankomst, opnieuw in snikken uitbarstend en hem in haar armen sluitend, dat zijn moeder gestorven was. Hij had bitterlijk gejammerd, want hij kon niet begrijpen, dat hij zijn moeder nooit zou weerzien. Het scheen hem, als stond lüj voor een donker hol, dat allerlei vreeselnks verborg. Maar toenhij weer naar school mocht, vond hij aller houding veranderd. De knapen plaagden hem niet meer, meden hem met een vreesachtig ontzag; enkelen slechts, zich vermannend, waren tot hem gegaan en hadden hem de hand gedrukt. En de blonde en zachte juffrouw had hem omhelsd met zoo lieve woorden, dat een nieuw en vreemd gevoel ontstaan was in zijn dankbaar hart.

De jaren vergingen. Hij leerde met gemak, al behoorde hij niet tot de eersten en hn vorderde zonder haperen van klasse tot klasse. Gaandeweg veranderde lüj, want zün natuur ontwaakte uit den slaap, waarin zij onder het zware gewelf der eenzaamheid verzonken had gelegen en een dikwerf koortsige levendigheid begon hem nu te ken-

Sluiten