Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met open mond te genieten. Dat van de groote vuren met 't gesmolten glas, dat ze konden kneden en opblazen zooas ze 't wouen, geloofde ze niet, want glas was zoo hard as 'n bikkel, en toen ze hoorde dat een van de glasblazers 'n gloeiend lekstraaltje over z'n blooten arm had gekregen en 'r, om de pijn weg te maken, en 't gauwer te laten genezen, opzettelijk nóg 'ns gesmolten glas over had gewreven, vertrok ze r kindergezichtje of ze zelf de schrijnende pijn voelde. Toen, om 't gouden horloge nog eens te bekijken, zette ze moeder's ijzeren bril op. Dje stak met z'n hangers 'n eind over 'r kleuteroortjes heen, en 't rondsel, dat op moeder's neusbeen rustte en met 'n eindje wol omwoeld was, groef'n vorentje in 't doddige, eigenwijze mopje, dat verwonderd tusschen de vettige glazen wipte.

„Je mot 'r doorheen kijken", lachte Koert.

„Je ziet veel beter zoo as ik 't doe", zei ze stellig, m over de glazen heen knipoogjes gevend: „wip 't nog is open, Koert

„Asjeblief", zei-ie gehoorzaam.

„Wat staat r in/

„Voor vader bij de geboorte van zijn zoon..." „Ben jij dat?"

„Dat ben ik "

-Wie is vader?

„Vader is"> zei-ie zich inhoudend, 't zelfde spelletje, dat Ko toen met hem gespeeld had, met haar hervattend: „en nou gaan we slapen, en neem ik je tante's bril af...."

„JVioeder's bril", verbeterde ze. En in 't donker

30

Sluiten