Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geluk rammel, is al z'n leven door 'n bijt gezakt! En nou durven de anderen niet thuis te kommen!"

M.et moeite hield ze zich in, om niet harder, niet grover te schimpen. Ze was dol op t meisje — en as ze in angst om 'r zat, zette ze r razende genegenheid in de zotste scheldwoorden om.

Kobus liep in z'n trijpen toffels den weg op, den

kraag van z'n jekker omgeslagen — je vatte altijd kou van boven, nooit van benejen — en zocht de zijstraatjes af. 't ^Vas overal 'n kraaien en krioelen van kinderen, die de weelde van den zonnigen winterschen dag niet verdroegen, die glijbaantje speelden en priksleejen duwden. Eer-ie t voortuintje, waar moeder stond te klappertanden, binnenstapte, had-ie 'n paar ongemakkehjk-stevige sneeuwballen in z'n nek, maar geen spoor van de drie.

42

Sluiten