Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toen-ie dien leeftijd had, maar 'r was nou 'n andere, ergere oorzaak. De smerige jongen, waarvan ze den naam niet eens wist, de geniepige, niet eens goed-Hollandsch sprekende slungel, die 'r met ijssneeuw ingesmeerd had, en dien ze toen in 'r woede met de scherf op z'n vierkanten kop had geslagen, zoo dat de dokter van de fabriek 't haar had motten wegknippen en 'r 'n pleister-verband op had gelegen, lee met koorts in z'n bed, en omdat z'n vader, 'n uitgeweken Duitscher, die op 't Laboratorium z'n brood verdiende, 'r schrikkelijk de smoor over in had, verdraaide-ie 't z'n klacht terug te nemen, praatten de menschen van 't dorp met gezichten van-dat-zal-me-wat-geven over 't geval van de kleine duivelin, die zoo 'n kameraadje toegetakeld had. De een beweerde dit, de ander dat — de groenten-handelaar, achter de kar met den stoom-slieren uithijgenden hond, had voor zeker hooren vertellen, dat de zieke jongen 'r de netelroos bij had gekregen, en met oogen as gezwollen pompoenen, met 'n zak ijs op z'n kop lee — de chauffeur van een van de vrachtauto's van de fabriek zei an 'n smelt-kroezen-modelleur, waarmee Ko bevriend was, dat 't Duitsche kind door den dokter opgegeven was. Die geruchten en verhalen waren sterk overdreven, onzinnig door 't telkens weer op bezoek komen van den geneesheer, die ook de bedlegerige vrouw van den Duitscher in behandeling had, opgeschroefd, maar 't was 'n feit, dat de jongen 't leelijk te pakken had, en sinds de vechtpartij niet meer uit was gegaan. Dat gaf

60

Sluiten