Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

achttien, dat in de valschigheid zwom, dat al de mannen van de wereld ongelukkig zou maken, omdat ze enkel an opschik en snoepgoed dacht, was verkikkerd — en datzelfde meissie, met n gezicht om je laatste centen an toe te vertrouwen, zoo hederhjk-onschuldig, en om tegelijk r huid vol te schelden, omdat je nooit wist of je 'r van achter of van voor zag, bleet nou met opzet r tijd an 't lezen van 'n verfonfaaide krant, die ze amper kon verstaan, verdoen, terwijl 'r grootmoeder en r zieke moeder van haar hulp afhingen, en geen poot zonder 'r konden verzetten — en op den keukenstoel over 'r hing 'n jongen met 'n gezicht of 'r spoken in z n buurt de horlepiep dansten, omdat-ie zich voor z'n vader schaamde, en 't liefst an de haal zou gaan, om 'm in de kleine plaats, waar niks verborgen

bleef, te ontloopen Kinderen waren — ze wou

niet denken wat ze dacht 'r Was of 'n moeder

of 'n vader te veel, of ouwers werden as kwajongens behandeld

„Zeit u nou toch wat ", drong de jongen met

't uile-hoofd aan, en omdat-ie Koert op de trap hoorde, en-ie z'n besten vriend nooit dat geheim had verteld, trok-ie den brief uit de handen van de onredelijk en vermoeid tobbende vrouw met de zilver-witte haren.

„ Daar ken ik op me woord-van-werachentig geen raad in geven", schrikte tante Toos op: „je nicht zal toch niet zoo'n slet van 'n wijf zijn, om as n ongelukkige man, die z'n schuld menschelijkerwijs geboet het, en die met zichzelf genoeg te stellen

101

Sluiten