Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jij beina verdronken! Mach dasz du niet van bienen verbrannt...."

Dan als Wetter naar de fabriek, en Friedel bezig was, eerst met 'r broertje, dan met 'r moeder en de lastige grootmoeder, lei-ie z'n bril onder 't muffe hoofdkussen, en 't hoofd naar de behangselzij van 't vreemde bed keerend, dat ze 't niet zouen zien, as ze met weer wat hartelijks binnen kwamen, beet-ie z'n tanden vast in 'n punt van de sloop, om z'n gesnik te dempen. En z'n verkleumde handen vouwend, bad-ie: „Ach, lieve God, boven den mist en de wolken, laat 'm asjeasje-bhef nog wat in Leeuwarden blij ven.... Ik ben zoo vreeselijk bang voor die steekhannes, die bij mijn in 't bed mot kommen te leggen...." Inslapend van vermoeidheid, terwijl de grootmoeder klagelijk lag te verwijten, dat ze liever na 'n gesticht wou — alles hoorde je door 't dunne, houten beschot! — dacht-ie dan weer of Büchner gelijk had — want dat alles van kracht en stof an mekaar hing ■— en dat Friedel 'n suiker in de koffie dee, as-ie bij de doerak-van-'n-nicht in geen maanden had gekregen — en dat Koert zich 'n kriek zou lachen» as-ie 'm zoo in 't lange hemd van Wetter kon zien leggen — en dat-ie nog wel 'n tweeden dag van de fabriek weg zou motten blijven eer z'n kleeren en z'n schoenen na zoo'n bad in dat stinkende water weer droog waren

Nog voor 't middageten waren tante Toos met Lena op bezoek. „Wat ben je nou begonnen, kindvan-me", praatte tante Toos hartelijk .— ze had 'r

112

Sluiten