Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelfde gemier, en dat hangt me de keel uit, versta je?.... Ik vraag of je 't verstaat?"

„Ik versta je best. Je hoeft 't geen twéémaal te zeggen!", antwoordde Magdaleentje kattig: „as je maar weet, dat ik van zuurkool dood ga!"

En met 'n wanhoopsgebaar stak ze 'r vork als 'n hooispaan in de gestolten klonters en laadde den hap in de holte naast 'r kiezen, waar-ie tenminste niet dadelijk in de 't verdraaiende maag gelost hoefde te worden.

„Slik door, lastig merakel!", zei tante Toos, die de kunsten kende: „ik zeg je slik door!"

Toen nam 't kind 'n heel-grooten slok water uit 'r glas met den betraanden en streepies biggelenden rand, en spoelde 't vergift omlaag. En omdat ze 't waarlijk om te besterven vond, rilde ze dat 'r kleine schouders 'r bij schokkerden.

„Mag ze de rest nou niet laten staan, tante?" vroeg Koert, de partij van de gekwelde zuster nemend.

„As 'k je noodig heb, zal ik je roepen!" gromde de vrouw, en 'r vingers tintelden van zenuw-opwinding. Ze liep zoo driftig de kamer uit naar 't keukentje, dat ze onderweg de vorken en messen van 't zigzaggende bord verloor.

Kobus, cue meende dat ze 't opzettelijk dee, klompte z'n stoel wrokkig opzij, deukte den hoed op 't hoofd, en zonder goeiendag te zeggen, smeet-ie de deur achter zich dicht.

,,'k Zal je 'n handje helpen", fluisterde Koert, zich naar t volle bord buigend — maar net toen-ie

137

Sluiten