Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

iets in had geslikt, en de eene benauwdheid na de andere kreeg, klopte-ie hulpvaardig tegen 't beschot, en vroeg of-ie van dienst kon zijn.

„Blijft u maar rustig liggen", antwoordde Wetter uit de „mannen-afdeeling", waarie met Heinrich sliep: „mijn moeder ies wat nervös! Dat bedaart vanzelf! Zij heeft reeds drie glazen water gedronken, om de dadelpieten, die zij ingeslikt heeft weer kwijt te raken. Schlafen Sie wohl!"

Daar kwam 'n huilerig protest van je welste tegen los. 'n Grooter egoïst als haar zoon moest 'r geboren worden! Die dacht enkel an zichzelf! Die trok 'r zich niks van an, als z'n grijze moeder 't door de pitten zoo op 'r luchtpijp had, dat ze geen adem kon halen, zonder dat 't in r longen stak! 't Huisje was zoo gebouwd, dat ze met r voeteneind naar de zij van Wetter, met 'r hoofdeind naar die van den nieuwen commensaal lei •— ze kermde, jammerde, griende an één stuk door, en toen ze in 'n hoestbui waarachtig dacht, dat 't reutelen bij 'r ingetreden was — ze stierf niinstens eens in 't kwartaal, en wond zich dan zoo op uit vrees voor den dood, dat ze 'r dagen van ondersteboven was — brulde ze ineens zoo wanhopig, dat 'r 'n aar bij 'r gesprongen was, dat ze inwendig verbloedde, datvv^etter, die 'n beest-van-kalmte pleegde te zijn, in z'n broek en jas schoot, en geeuwerig van kou 't behageld plaatsje overstak, om in 't schuurtje bij de fleschjes en potjes naar 'n calmans, dat 'r wezen moest, te zoeken. Maar omdat-ie zich daarbij aan de buitensporigheid van

160

Sluiten