Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daan kwam? — welke kennis-ie an de twee van daarstraks had? De rechercheur, die de zaak maar zoo-zoo vertrouwde, liep met 'm door den feller stuivenden wind naar de woning van Wetter, waar de ramen verlicht waren, schelde zélf an, vroeg den Duitscher, die op z'n bloote voeten open-dee, of 't klopte, kreeg voor nuchter antwoord, dat de chemicus „dezen heer al lang kende en borg voor hem stond," en toen eindelijk slikte de ouwe vrouw 'r druppels op 'n lepeltje suiker, werd 't weer stil in de kamers, voor en achter.

Toch zou dat kleine muisje 'n minder plezierig staartje hebben, want diezelfden nacht werd 'r op drie verschillende plaatsen ingebroken....

Godefroid Mourier wikkelde zich in de deken van Wetter's bed, stutte 't hoofd op 't geïmproviseerde kussen, bezoog een van de pepermunten, omdat Jo 't toetje met 'n wrevehg gebaar had geweigerd, en bedommelde elk geluid van 't huisje, 't rustige tikken van de klok beneden, 't stooterig ademhalen van z'n zoon, 't snurken van Wetter, 't gestommel van 'n matras, als iemand zich in z n slaap omkeerde. Hij had 'n vermoeienden, langen dag achter den rug, zou niet geslapen hebben, omdat-ie al die jaren aan 'n andere stilte gewend was geweest. Ik zal, dacht ie, morgen vroeg op karwei uitgaan — 't mot vanzelf 'n goeie dag worden, want 't zijn beste menschen, menschen om voor door 'n vuur te gaan — de vader met z'n vrindelijk gezicht, die de geluiden uit de halve wereld kan beluisteren, en die met de kleuren op dat groote

164

Sluiten