Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die suiker ies op— Die krijgt u morgen weer

Drienk u asjeblief.... Daar doet u mij plezier mee "

„Ik ga d'r morgen vroeg vandoor!" zei-ie, in dezelfde geknauwde houding: „en as 't me lukt, zit 'k morgenavond weer opgesloten "

„Waarom zegt u zulke leelijke dingen?", praatte ze, over 'm neer zittend: „u kan toch een goed mensch worden, waarvan andere menschen neel veel zullen houden "

„De menschen zijn beesten!", zei-ie kwaadaardig opstaand.

„Is ü een engel?" vroeg ze, en omdat-ie met zulke dreunende stappen door 't kamertje bewoog, waarschuwde ze 'm voor de slapenden in 't huis: „gaat u er bij zitten asjeblief, Herr Mourier, want mijne moeder ies ziek...."

„Da's goed, en dan blijf 'k meteen op tot morgen-ochtend. Ik weet 'r nou alles van — meer as me hef is," zei-ie norsch, en terwül-ie in den stoel neerbonkte, ontweken z'n met bloed beloopen oogen de oogen van 't meisje: „je mot 'n schurftigen hond niet van de ketting laten— Die krijgt overal steenen en trappen — en dat is hullie recht, omdat-ie andere honden ansteekt "

„Mijn lieve vader", antwoordde ze zacht, omdat boven moeder's bed kraakte: „heeft eens een zieken hond mee naar ons huis ien Duitschland gebracht, en hem met een middel eiken dag gewasschen tot hij een lust voor die oogen werd.... Den eersten keer dat vader hem behandelde, wou-

203

Sluiten