Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dalig, om 'n ander as meid te gebruiken! —: „daar gebeurt niks van! As je niet eet, wor je zoo mager ' as 'n pier.... Je zal is zien, as je je brood slikt, hoe je dadelijk weer spreken ken...."

"Weer weigerde-ie met 'n schudden van z'n hoofd.

„Nou zeilen wij is zien wie de baas is", zei ze: „tante Toos is ook ziek, en ik ken geen ziekenhuis bedienen, en 't huishouen narijen, as iedereen z'n eigen zin doet.... Zei ik je haar kammen.... Met zoo'n ragebol ken je niet blijven leggen, en je handen mot je 'n beurt geven.... Die hebben toch niks met je keelgat te maken...."

Hij wou niet dat ze te dicht bij z'n bed kwam, bang dat zij 't ook te pakken zou krijgen. Maar ze was niet te houen, nou 't spelletje begonnen was, klom op 'n stoel, en kamde heel handig en vlug tot 'r 'n scheiding met zwierige bochten gelinieerd was. Toen bracht ze 'm de boterhammen met suiker 'r op, wat-ie wel zou lusten, en wat goed voor 'n keel, die niet praten kon, was. Voor tante Toos kookte ze 'n ei. Ze had't zoo dikwijls gezien, dat 't geen kunst voor 'r was.

Met kokend water kon je 'r gerust alléén laten — ze had zooveel van de verhalen van Koert z'n verbranden voet gehoord — toen zij pas op de wereld gekommen was, en hij 'n warme kruik voor haar klaar had willen maken — dat ze 'r al as kind, dat nog niet eens praten kon, de stuipen voor op 'r lichaam had. Ze dee tot in kleinigheden zooas tante Toos 't dee: 't ei kalmpies-an in 't netje, en dat an 't touwtje, voorzichtig buiten de stoom

218

Sluiten