Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'r Gebeurde niks. 'r Hartkwaal dee 'r alles in traagste lusteloosheid bekijken. Ze sliep tegen den morgen in, maar Leentje had 'n minder plezierigen nacht.

Die was door Kobus bij hem onder 't dek gestopt, terwijl hij 'r half-angekleed boven bleef liggen.

Koert nog net zoo heesch, lag met vijandige oogen naar 't geduik en gescharrel van den kalen knikker bij de lamp te kijken.

Als oom Kobus zoo lang' uit was gebleven, hadie bij de AVetters zitten plakken. En dan was 't 'r door. Dan werd Friedel zijn tante. Dan werd 't meest-valsche kreatuur uit heel Eindhoven, dat met iedereen poeslief dee, dat de nagels van de duvel en z'n moer knipte, en van iedereen pepermunt of sjokola annam, van hun familie. Vanmiddag had ze met hém as 'n snoes zitten doen, z'n hand vastgehouen, z'n haar gestreeld, toen-ie met moeite de bruine vleeschpap op had gegeten — vanmiddag had ze 'm voor de zooveelste maal gezegd, dat hij zulke mooie oogen had — had hij zich als 'n koning gevoeld, niet hinkend, niet strompelend, niet beklaagd — en 's avonds nam ze oom Kobus met z'n bloote hoofd, z'n zwarte neusgaten, z'n misvormden duim, voor 'r aanstaande — anders zou Kobus niet in z'n Zondagsch pak zoo laat thuis zijn gekommen, dat-ie geen drie uur meer had om te slapen.

„Wat leg jij me toch an te kijken?" gromde Ko, die 't geloer op dat oogenblik bij 't gehakkel van z'n gebaren, zonder 'n seconde an 't verhaal van

247

Sluiten