Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

99

maanden later aan het Théatre Francais geplaatst kon worden. Hier debuteerde zij in de hoofdrol van Phèdre en bleef meer dan 20 jaar de meest geliefde actrice, die op aangrijpende wijze de werken van Voltaire vertolkte, en een bijzondere gave had om de misstanden der samenleving te schilderen en haar hoorders te inspireeren. Aan de honderd maal gespeelde Mariage de Figaro van Beaumarchais was het succes aan haar te danken; de inhoud was een doorloopende aanklacht tegen hof, adel en justitie. Clairon en haar medespeler Lek ai n hadden den moed eenige kritiek uit te oefenen op de koningin (1765). Zonder vorm van proces worden beiden voor onbepaalden tijd gevangen gezet op een eenvoudig briefje van 'skonings kabinet (lettre de cachet). Onmiddellijk slaat Parijs, hoog en laag, alarm en trekt in groote drommen door de straten naar de gevangenis om te protesteeren en hulde te bewijzen. De regeering, waarvan Choiseul ministerpresident is, ziet welk een macht populariteit beteekent, en staat in haar onrust aan beiden toe om htm vereerders gedurende eenige dagen op luisterrijke wijze te onthalen. Invrijheidstelling moest natuurlijk spoedig volgen. Zij keerden als overwinnaars terug en het koninklijk gezag had de vlag moeten strijken voor de democratie.

Na deze triomf, die Clairon niet gezocht had, nam zij voorgoed afscheid van het tooneel om haar leven in rustiger omgeving te slijten. Haar groote vermogen was door een slecht beheer van den abbé Terray bijna geheel verloren gegaan, zoodat het een uitkomst was, dat de graaf de Saint Germain haar aan het hof van Karei Alexander van Baireuth-Ansbach een plaats wist te bezorgen, die zij

Sluiten