Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

102

af te leiden op een ander onderwerp vroeg de baljuw of het waar was, dat de regeering de afkomst niet kende van S. G., die op zulk een voornamen voet leefde. Hij is, antwoordde de minister, de zoon van een portugeesche jood, een bedrieger, die, vreemd genoeg door den koning met groote onderscheiding wordt behandeld. Dit was een van de mystificaties, waarin S. G. met zijn medewerking betrokken werd; ook Gleichen wist er van, maar niet de andere gasten, die vermoedelijk in den waan moesten gebracht worden, dat, waar Choiseul zich zoo ongunstig over S. G. uitliet, hij hem op dit oogenblik zeker geen gewichtige politieke zending zou opdragen. Zooals hierna zal blijken was dit eenige maanden later het geval, en heeft hij zijn „vaderlijken vriend" in April 1760 in Den Haag openlijk gedesavoueerd en zelfs de Staten van Holland zijn uitlevering verzocht, ten einde hem in de Bastille op te sluiten 1 Wij behoeven ons daarover niet te verontrusten: het was maar een „ruse de cour" door hem zelf bedacht en uitgevoerd.

Als lord G o w e r kon deze moralist-jongleur tot vermaak van het Palais-Royal en van de volksklasse in den Marais (du Temple) de Engelschen prachtig nadoen. Hij vertelde van de koningen Frans I en Hendrik VIII, en stond lang stil bij Hendrik IV zijn idealen koning, dien hij de Groote noemde, een voorbeeld voor andere vorsten. Ook stelde hij de middeleeuwsche Tempelridders en alchemisten in hun doen en laten voor, om te eindigen met Jezus Christus: Je 1'ai connu intimement, c'était le meilleur* homme du monde, mais romanesque et inconsidéré; je lui ai souvent prédit qu'il finirait mal. Daarna weidde hij uit over de diensten aan de vrouw van Pilatus

Sluiten