Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 49 —

heeft ze blijkbaar van vroegeren gehad, want toen hij ervan gebruik maakte tegenover de m»ro bleek het, dat zij de regels zelf zoowel als de beperkende bepalingen dienaangaande wel kenden (h '1 OWS V&vriy).

Aron b. Chajim zegt in pn« rmö: noch 9?n, noch *<n hebben ze uitgedacht, want zij vormen een deel van de traditie, W Vtö mtepO nriön <3ü Inderdaad luidt het zoo in jp te mD rma uit teun «ma op jnpn door Hoffman in Berliner's Festschrift behandeld: WO wo^ rCQi pa rwTU nTtfvrar rrno en Sanh. 99a: nr pnpiö fin cwxm p nte) nmnn te tok '>sm na n tjt <a mn nr nr «r'uo nr rpo. In de vrvs van po rmi» «n echter wordt de Nn*TJ eenvoudig geciteerd: mtry vhvo. tok* *'~\ "Dl rpo romi rninn nn». Evenmin staat in de Krnna aan het begin van mn door Weiss uitgegeven en in die met de vrrps: prw nna iets van WO vatti. De plaats in Sanhedrin laat zich ook wel verklaren op het standpunt, dat de rmo niet VBO rtrtüO zijn, indien men n.1. denkt aan de toepassing der nrto en daarbij in aanmerking neemt, wat D"30*i in zijn npmn t> nmpn zegt: rninn -nmao ma '33 iiaxj^ arra tin b pi sneb #bv oom Tm tn tea yermmv anaid vaant 10a irrnateoi teun p rva p>te vroom rtrta nw erteo moa «te rvnovn <so. De vraag of een der nrrö wel juist toegepast was, werd dus aan het teun t3 ter beslissing overgelaten, en bestrijding van de uitspraak van het teun t3 met betrekking tot een der rmo als ernstig vergrijp tegen den godsdienst beschouwd.

Toch mag men op grond van deze zienswijze nog niet concludeeren, dat de mm niet o<DO nrïCD zijn, maar zich eerst veel later geleidelijk zouden gevormd hebben. caOT denkt slechts aan de wetsbeslissingen, die dan door toepassing van de overoude hermeneutische regels zouden kunnen genomen worden, wetsbeslissingen, waaromtrent men in het onzekere was, omdat de traditie was verloren gegaan. Daarom bewijst ook het iöï»D V»U p DTW pt evenmin voor, als het 10*170 rp p O-ik tegen het OVD rnmoo; het teun t3 waagde het wel te beslissen op grond van logische consequenties, niet opdien van lexicographische of grammaticale bijzonderheden.

4

Sluiten