Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— !49 —

duitsche Parnassijns trotsch is uitgevaren tegen den door de Polen gekozen scheidsman. Laat de Synode derhalve Gods Naam helpen heiligen. De schrijvers van den brief zullen zich naar haar bevelen gedragen.

Ten slotte wenschen dezen in het post-scriptum een omissie te herstellen door alsnog mede te deelen, dat een aantal jaren geleden de Hoogduitsche Joden behoorden tot de Portugeesche gemeente, doch nadat zij in aantal waren toegenomen en de Portugeesche Synagoge geen ruimte voor allen bood, de Portugeesche gemeente hun toegestaan heeft een eigen synagoge te stichten en hen met baar geld geholpen, om grond aan te koopen voor een begraafplaats. Met een dringende aanbeveling zich het lot van de Polen aan te trekken, besluiten de schrijvers hun brief, voor wie teekent de Haham Josiahu Pardo

Ook in het schrijven van den Mahamad wordt dringend geklaagd over den nood van de Poolsche Joden, tegenover wie de Synode aan schaamtelooze menschen het oor heeft geleend. Ook de Mahamad hangt een droef beeld op van de verdrukkingen, die de Poolsche Joden van de Hoogduitsche moeten verduren, terwijl de Hoogduitsche Joden daarbij vergeten de weldaden, hun door de Portugeesche bewezen, die hun armen gevoed en gekleed hebben en hun / 300 hebben gegeven om grond voor een begraafplaats te koopen. Dit alles zonder eenige verwachting op dankbaarheid; de Portugeesche Joden weten, hoe ondankbaar de Hoogduitsche Joden zijn. De Poolsche Joden hebben alleen verlangd, verdreven van uit hun land, waar het hun zoo wel ging, hier rustig en vreedzaam bij elkaar te wonen, waartoe de Portugeesche Joden hen gaarne helpen, daar zij door Gods hulp de macht daartoe hebben, anders dan de Hoogduitsche, die zich nooit iets van de ellende van de Poolsche Joden hebben aangetrokken. Mochten zij het tegendeel beweren, dan is dit onwaar. De Mahamad wenscht vurig, dat het schrijven van het BethDin ertoe zal bijdragen het besluit van de Synode

Sluiten