Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

105

slechts bedoeld een beknopt résumé te zijn, dat echter genoeg geeft, hopen wij, om den huidigen toestand duidelijk te maken. Niettegenstaande de vele nadeelen, die het stelsel aankleven, heeft het de ontwikkeling en bloei van den buitenlandschen handel mógelijk gemaakt. Men moet echter rekening houden met het feit, dat de rechtstoestanden, zooals die op het oogenblik in China voor buitenlanders bestaan, abnormaal znn; wij verkeeren in een overgangstoestand en de tijd zal moeten komen, zij het vroeger of later, dat China in het volle genot van haar rechten zal treden, ook over de vreemdelingen binnen hare muren.

B. De Nederlandsche Diplomatieke en Consulaire Vertegenwoordiging in China.

§ 1. De Diplomatieke Vertegenwoordiging.

Wij hebben reeds in het begin van deze studie, in hoofdstuk I, vermeld, hoe een der eerste moeilijkheden, waarmede de buitenlandsche mogendheden in hun vroegste diplomatieke betrekkingen met China te worstelen hadden, was om het ceremonieel dat algemeen gebruikelijk is bij de ontvangst van vertegenwoordigers geaccrediteerd door het hoofd van een staat bij dat van een anderen staat, en dat zijn basis vindt in gelijkheid en reciprociteit ook in Peking erkend te krijgen en te doen volgen. Het heeft echter vele jaren geduurd van voortdurende pressie door de vreemde mogendheden om het begrip te doen verdwijnen, dat zoo vast bij de Chineesche machthebbers ingeworteld was, namelijk, dat China met recht was, het „Land van het Midden", het centraal land der wereld, welks Keizer, de Zoon des Hemels, door ambassadeurs van andere landen slechts genaderd kon worden met de uiterlijke eerbewijzen, zooals aan vertegenwoordigers van vazalstaten betaamde. De eerste audiëntie van den keizer van China aan de gezanten van Nederland, Amerika, Groot-Brittannië, Rusland en Frankrijk in 1873 verleend, waarbij, zooals reeds hierboven beschreven, van den eisch, dat de gezanten de k'ot'ou (met het voorhoofd den grond aanraken) moesten maken, werd afgezien, was een groote schrede voorwaarts. Maar het duurde toch nog tot 1901, totdat het „Protocole Final" van Peking, dat de betrekkingen tusschen China en de Mogendheden herstelde na de „Boxer" onlusten, en dat ook dit geschilpunt regelde, deze bekende en lastige „Audiëntie-Kwestie" uit den weg ruimde.J)

Sluiten