Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

140

de westerlingen eigen jurisdictie en exterritorialieit te bedingen.

De verzameling van Chineesche wetten die wij bedoelen is bekend onder den naam Ta Ch'ing Lü Li *) en was de code van de Manchu-Dynastie. Deze was gebaseerd grootendeels op de wetboeken der vorige, de Ming-Dynastie, maar werd bijgewerkt, verbeterd en opnieuw gepromulgeerd in 1647 door Keizer Shun Chih, den eersten vorst der Manchu-Dynastie. Door de bekende vertaling in het Engelsch van Sir George Thomas Staunton (Londen 1810) heeft deze verzameling van wetten in Europa eenige bekendheid gekregen. De Code bestaat uit zes boeken, achtereenvolgens handelend over Civiele en Fiscale onderwerpen, over Godsdienst, Oorlog, Strafrecht en Openbare Werken, welke verdeeling overeenkwam met de zes takken yan bestuur, waarin de regeering verdeeld was, en aan het hoofd waarvan zes ministeries stonden, namelijk: Ministerie van Binnenlandsche Zaken (Nei Pu), van Financiën (Hu Pu), van Eeredienst (Li Pu), van Oorlog (Ping Pu), van Justitie (Hsing Pu) en van Openbare werken (Kung Pu). Deze code wordt wel het Chineesche Corpus Juris genoemd *), want het bevat de origineele tekst (lü), te vergelijken met de Pandecten van Justinianus, en de supplementaire wetten (li) overeenkomende met de novellae.

Alabaster 8), in zijn reeds genoemd artikel, beschrijft een exemplaar van de Code, welke 427 artikelen (lü) en 2000 supplementaire wetten (li) bevat. Een schrijver, die zich „Lex" teekent, spreekt in de „China Review" 4) van eene uitgave, dié van 1852

1) „Ta Ch'ing" (Groot en Rein) zijn twee Chineesche schriftteekens, die tezamen door de Manchu Keizers als den naam hunner dynastie aangenomen zijn. „Lü" is de eigenlijke Code grootendeels gebaseerd op de Code van Keizer Tung Lo, hierboven vermeld, terwijl „Li" hier beteekent de afzonderlijke, van tijd tot tijd, in den loop der tijden onder eiken opvolgenden Keizer, er aan toegevoegde wetten, die de hoofd- of grondwetten supplementeeren, wijzigen, of verklaren, als gevolg dikwijls van veranderde tijdsomstandigheden. De „lü" is dus onveranderlijk, terwijl alle „li" verondersteld waren ééns in de tien jaren herzien te worden. „De woorden „Ta Ch'ing LÜ Li" mogen dus vertaald worden met „Verzameling der Wetten van de Manchu-dynastie met wijzigings Wetten en Besluiten".

2) o.a, door C. S. Lobingier, Rechter in de Amerikaansche Rechtbank te Shanghai, in zijn artikel: „A Bibliographioal Introduotion to the study of China Law" in Journal, North-China Branoh, Royal Asiatio Sooiety, 1914blz. 113.

8) Notes on Chinese Law and Fraotioe, op.oit. blz. 92. 4) „The China Review", Vol. II, 1873—74, blz. 231.

Sluiten