Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

199

„rechtelijk toeëigenen van de souvereine macht van den Keizer „van China over dezen grond." *)

De Fransche Conventie betreffende den pacht van Kwangchowwan, gedateerd 16 November 1899, stipuleert in artikel I, dat de pacht 99 jaar zal duren, maar „il reste entendu, que cette location „n'affectera pas les droits de souverainité de la Chine sur les „territoires cédés".

In het gepachte gebied van Kowloon, we hebben het hierboven reeds vermeld, was de Chineesche rechtsmacht beperkt tot de stad Kowloon, terwijl Groot-Brittanië „sole jurisdiction" zou hebben over het overige gedeelte van het afgestane terrein. Volgens Morse kwam spoedig een eind aan de Chineesche jurisdictie wegens den tegenstand door de Engelschen van Chineesche zijde ondervonden gedurende het bezetten der nieuwe landstreek. 2)

De Conventie voor den huur van Weihaiwei, ten slotte, bevat in Artikel I de bepaling dat „within the territory leased Great „Britain shall have sole jurisdiction".

Aldus luiden de bepalingen neergelegd in de huurvërdragen betreffende de rechtsmacht van China in de afgestane gebieden. Hieruit blijkt, dat China er in berust heeft zich hare jurisdictie in deze landstreken te laten ontnemen en dat de uitoefening harer souvereiniteit opgeschort is. Dat de souvereiniteit nochtans voor China behouden blijft blijkt uit de huur-verdragen betreffende Kiaochow, Port Arthur en Talienwan en Kwangchowwan, terwijl het in de Conventies betreffende Kowloon en Weihaiwei stilzwijgend aangenomen wordt, bijvoorbeeld, door de toestemming aan Chineesche oorlogsschepen gegeven om de Baaien rond Kowloon, en de haven van Weihaiwei, bij voortduring te gebruiken. Bovendien wordt de souvereiniteit van China nog erkend door de bepaling, dat de pacht niet zonder haar toestemming aan een anderen staat overgedragen mag worden. Wij zien dan ook, dat de overdracht van Port Arthur en Talienwan aan Japan in 1905 na den Russisch-Japanschen oorlog, zoowel als de bezetting van Kiaochow eveneens door Japan in 1914, door verdragen tusschen China en de laatste mogendheid goedgekeurd werden — zooals wij reeds hierboven opgemerkt hebben.

1) Er staat ons geen vertaling van dit verdrag, waarnaar wij zouden kunnen verwijzen, ter beschikking. De hier aangehaalde passage hebben wij uit het Chineesche origineel vertaald.

2) 'Morse: International Relations of ihe Chinese Empire, (Shanghai 1918) Vol. III, blz. 120.

Sluiten