Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

92

toren ontbindt en uit elk dier factoren „vierkant" den wortel trekt, dan blijkt die wortel: Bezit. Om dat te leeren inzien, behoeft men „Pygmalion" niet meer te lezen. Onze tijd toch heeft een menschensoort opgeleverd, die de schijn-assimilatie tusschen bezitter en bezit heeft doorbroken, die brutaalweg en openlijk de onmiddellijke relatie heeft blootgelegd tusschen de „patricische behuizinge" en Geld, tusschen „kunstschatten" en Geld, tusschen boekerijen en Geld, tusschen Rolls Royce en Geld, tusschen zibeline en Geld, tusschen tapijten, juweelen, parelsnoeren en Geld, tusschen Heerlijke Rechten en Geld, tusschen familiewapenen en Geld, tusschen alles wat aanzienlijk maakt en Geld. Deze mensch is de O.-Wer. En daarom heeft men hem zoo gehaat. Openlijk heeft hij gekocht en bezeten, wat met de leden van een bepaalde kaste zoodanig scheen vergroeid, dat het niet meer voor geld gekocht scheen te zijn, zooals sommige van jongs af gehoorde melodieën niet gecomponeerd schijnen, maar gegroeid. En daarom heeft men hem zoo verfoeid. Want het hielp niet, dat men, tegenover de plotseling gevulgariseerde distinctie van het Bezit op zich zelf, het oude Bezit (het lage auto-nummer, waar zoo kinderachtig mee gepronkt is!) en zelfs de Nieuwe Armoede (de halfsleten, maar van huis uit soliede, d.i. dure kleeren) als waardiger distinctiemiddel poneerde, de charme was gebroken, van oude en nieuwe distinctieven de wortels meedoogenloos blootgegraven.

We beschikken nu over een volledige en vrijwel afgesloten, uitgebreide O.W. anecdoten-litteratuur. Het type dat er uit te voorschijn komt, heeft waarschijnlijk in die volmaking, en zeker in die veelvuldigheid, nooit bestaan, het is de projectie van wrok en gemis, die zich in zelfophemeling schadeloos stellen. Maar nemen we aan, dat er zoo vele en zoo krasse O.W.-ers zijn geweest als waarvan deze „litteratuur" gewaagt, wat openbaart zij ons dan? Het honden-en-apen-theater van onze Beschaving. De O.W.-er kan geen oesters eten (wie telt de oester-anecdoten?) „Wij" wel! Hij kan geen champagne drinken, niet met vischcouverts omgaan, hij

Sluiten