Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

108

bij werken zoo veel factoren mee, dat dit niet steeds vast te stellen is.

In de dagbladen verschijnen zoo nu en dan annoncen en berichten, die er met hun oa's en ea's en andere vreemde lettervoegingen en streepjes en accenten machtig uitheemsch uitzien en die Groningsen, Zeeuwsch of Limburgsen moeten voorstellen. Ook vindt men daarin allerlei van het officieele Nederlandsen afwijkende woorden opgenomen. Hier ziet men nu in volle duidelijkheid de neiging, om geringe accent- en uitspraakverschillen te exalteeren en in de geschreven, de officieele taal te consolideeren. Ging men de taal van elke streek, van elk dorp, van elk individu op die wijze neerschrijven, ja zelfs het „zuiverste" Hollandsen, dan zou men zeker, tot dezelfde streepjes, accenten, lettercombinaties zijn toevlucht moeten nemen, niet alleen, omdat de letters van het alfabet volkomen ontoereikend zijn voor menigten uitspraak-nuancen, maar ook omdat we nooit zeggen wat er staat. Voor eenige jaren verscheen ergens een vermakelijke phonetische weergave van de taal der beschaafden, die er al heel potsierlijk uitzag, doch inderdaad, zoo en niet anders spreken we. De geschreven woorden zijn slechts benaderingen van hetgeen men wezenlijk zegt. Maar meer is dan ook niet noodig, en men doet het er mee. De oo in rood klinkt anders dan die in boor, de ee in been anders dan in beer, de o in bok anders dan in brok, maar aan de overeenkomstige schrijfwijze stoot zich geen mensch. Slechts het verlangen, „eigen bestaan" uit te drukken in „eigen taal", brengt tot het exalteeren, soms zelfs fingeeren, van de verschillen met een andere taal.

Waar dit nu al plaats grijpt bij een weliswaar sentimenteel en gemaniëreerd, maar toch altijd tam en gematigd provincialisme, kan men wel nagaan, hoe het toegaat, als het militant nationalisme begint op te treden of overheerschend is. f De taal is het collectief-distinctief bij uitnemendheid. Door de taal te forceeren versterkt men de grenzen, en inderdaad heeft dit forceeren van de taal in dienst van het nationalisme altijd plaats gehad. Evenmin nu

Sluiten