Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

109

als „recht" in aanmerking komt bij imperialistische politiek, evenmin als de schoonheidszin een rol speelt bij de „hefde tot de vaderlandsche kleuren", evenmin kent het nationalistisch purisme logische en etymologische bekommeringen.

Als aardig en sprekend voorbeeld is hier te vermelden, wat Sütterlin vertelt over den strijd in Duitschland voor de h in Rhein, Rhodes enz. en voor het zoo geheeten Gothische letterschrift. Hier streed natuurlijk nationalistisch aristocratisme vooraan voor het behoud van het een en van het ander. En noch het een noch het ander is specifiek Duitsch! Want wat de lettersoort betreft, is de zoogenaamde Latijnsche letter in oude handschriften, Duitsche zoo goed als andere, (ook in het Hildebrandslied) de algemeen gebruikelijke, die langzamerhand en overal, dus in Italië en Frankrijk zoo goed als in Duitschland door de zoogenaamde Gothische vervangen werd. Gedurende de Renaissance keerden Italië en Frankrijk weer tot de Latijnsche letter terug, de Gotische bleef in Duitschland, trouwens ook in Denemarken, behouden, doch heeft geenszins van huis uit een Duitsch karakter. Meent men nu, dat Bismarck, de vurige strijder voor het „Eckschrift," dit wist, of weten wilde? Geenszins. Noch zijn geestverwanten en bewonderaars. Het „Eckschrift" was Duitsch, was „dierbaar", was „het schrift der vaderen" en diende behouden. Ook in Denemarken drukten de conservatieve bladen met Gothische, de democratische met Latijnsche karakters. Nog dwazer staat het met de h. „Weil die viel bewunderten Griechen jedem anlautenden R ein h-Zeichen anfügten, glaubte man die Wörter zu adem, wenn man ahnlich, vor allem in Fremdwörtern, anlautendes Rh setzte. (Rhömer, Rheims, Rhatier). Der gute Deutsche „Vater Rhein" schleppt dieses h ja noch heute mit sich herum, ebenso der Eigenname Rhode, dem man deshalb seine eigentliche Bedeuting, seine Röte gar nicht mehr ansieht."

En aldus staat het volgens denzelfden auteur met nog andere vormen en woorden, voor de „echt Duitsche" schrijfwijze waarvan de nationalisten vuur en vlam zijn.

Sluiten