Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

217

reisjournaal van een man-van-smaak naar den trant van George Pontifex. Het relaas was opgesierd met poëtische ontboezemingen, Hollandsche en Fransche. Wat hadden we een plezier om die Hollandsche rijmelarijen. Dat was de klapperman in eigen persoon! Maar nu de Fransche. Ik had voor de aardigheid gewild, dat ze zonder „gewapend geleide" op onze critici losgelaten waren. En toch kunnen ze niet anders dan van hetzelfde of nog geringer gehalte, even stumperig of nog stumperiger zijn geweest. Maar terwijl de uit woordkeus en woordgebruik in eigen taal onmiskenbaar blijkende geestesarmoede en gevoelsleeg te onmiddellijk doof maakte voor wat men bij een om andere redenen mooi-geacht vers als „taalmuziek" prijst en ook meent te ondergaan, — liet zich zoodra het oordeel over het eene niet functioneerde, onmiddellijk het andere weer gelden, en had men ons wijs gemaakt, dat dit mooie verzen van goede dichters waren, wij zouden er waarschijnlijk allen ingevlogen zijn. Het onderscheid tusschen een verheven en een zot gedicht, die beide over een lyrisch onderwerp handelen —■ over een vergeetmeniet aan een beek, of over liefde in de Mei — schuilt in de allersubtielste dingen, die men, als het eigen taal betreft, meent te „voelen," doch waarin men inderdaad slechts door geoefendheid en aanleg heeft leeren onderscheiden, en die men dan ook in een vreemde taal nimmer onderscheidt. Onwetens, onwillekeurig vervangt men nu de gedachtelooze en afgezaagde, maar wellicht welluidende woorden in die vreemde taal door het zuiverst overwogene en zorgvuldigst gekozene, dat men zich in de eigen taal herinnert of dat men zelf zou kunnen schrijven, en beeldt zich dan in, dat de aldus teweeggebrachte aandoeningen en ontroeringen eenig bewijs vormen voor de waarde van het vers! Men heeft eenvoudig vertaald zonder dat men het merkte en.... foutief vertaald! Dezelfde oordeelsbelemmering kon ik een poos geleden herhaaldelijk in mij zelf waarnemen tegenover de in een zeker provinciaal blad verschijnende „sinspreucken" van een zich noemenden „Neef van Cats". De juiste koerswaarde van woorden en uitdrukkingen in dien tijd

Sluiten