Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

221

Elk mensch is, binnen de beperkingen der eenvormigheid, een wereld op zich zelf, een eiland, en alle onderlinge nadering moet tenslotte benadering blijven. Maar wat „rood" mij niet zegt, zal „rouge"' mij ook niet zeggen, en wat „hefde" niet in mij opwekt, zal ook „amour" niet opwekken, want ik heb zelf „rouge" en „amour" gevuld uit wat „rood" en „liefde" voor mij inhouden, immers niets dan dat tot mijn beschikking hebbend.

De nieuwe naam associeert zich dus met het begrip, het beeld, de aandoening en schijnt die voortaan uit te drukken, als de eigen, in ons geval dus de Hollandsche naam. Het is die associatie, welke het aanleeren van vreemde talen mogelijk maakt, het geheugen speelt daarbij een tweede, een ondergeschikte rol. Vandaar dat men een vreemde taal spoediger en beter kan lezen dan spreken, terwijl toch voor het spreken een veel minder uitgebreid woordgebruik en een veel minder gecompliceerde zinsbouw worden vereischt! Dit verschijnsel zou zeker veel meer verwonderen, indien we het vermogen hadden, ons over het gangbare en vanzelfsprekende te verwonderen. Het vindt zijn verklaring hierin, dat bij het lezen de associatie optreedt, terwijl het spreken veel meer van het geheugen vergt. „Maison" suggereert niet het woord „huis", maar het ding „huis" — doch „huis" suggereert alleen het ding, en geenszins het woord „maison".

Welke rol speelt nu in dit proces de „oorspronkelijke taal"? Over de ficties en verbeeldingen, welke er mee samenhangen, is reeds in vorige hoofdstukken gesproken. Zooals iemand met gebrekkige oogen, maar een zuivere fantasie, kunstvoorwerpen, bloemen en gezichten vermooid ziet, doordat hij blind is voor de gebreken en onzuiverheden, zoo dient ditzelfde tekort aan onderscheidingsvermogen als een factor in de bekoring, die er uitgaat van de vreemde taal. Onzuiverheden, aanstellerigheden, banaal of belachelijk taalgebruik, alles dus dat in de eigen taal hem het werk bederven zou, ontgaat hem in de vreemde taal en zou hem veel voor fraai doen slikken, indien niet reeds anderen, met de vreemde taal

Sluiten