Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

224

rang soerat", voor „tampat goela" en voor den „Schitterenden Graaf van den Bosch". Zoo vond een vertaler uit het Russisch de uitdrukking „hoor hem stroomen" zoo „beeldend" dat hij het noodzakelijk moest laten staan. „Hoor hem doorslaan", aan het doorslaan van den zangvogel ontleend, is nog wel zoo beeldend, maar om dat op te merken, moet men zich kunnen verwonderen, iets anders dan zictTvergapen. Wat zou het gevolg zijn van een dergelijke vertaalmethode? Dat, wat door den auteur zonder bijzonderen nadruk of ophef is gezegd, in de vertaling veel te veel naar voren springt. Precies alsof men „klokhuis" zou vertalen als „de woning van het appelklokje" (en klokje is dan nog beeldsprakig!) of „een raar zoodje" als „eenraar „kooksel", afgaande op het verband tusschen „zieden" en „zoodje" en niet wetend dat het geen Hollander aldus aandoet. Zoo wordt dan „sarong soerat" het „manteltje van den brief' terwijl sarong de algemeene beteekenis heeft van „omhulsel", die zich dan ontplooit over lichamen en brieven. „Sarong soerat" is volkomen overeenkomstig aan vingerhoed, en „tampat goela" (suikerpot, letterlijk „woning van de suiker") aan klokhuis. Geven wij ons eens rekenschap van wat „tegen iemand uitvaren" beduidt. Eigenlijk niet meer of minder dan: een schip uitrusten, om iemand te bestrijden. Denken we ook aan „ondermijnen", „ontduiken", en „geijkt". Deze woorden hebben zich zoo volkomen met hun gebruikelijke beteekenis geassocieerd, dat we ons van hun zin geen rekenschap meer geven, wat op zich zelf beschouwd jammer kan heeten, maar wat voor de werkzaamheid van het vertalen hoogst noodzakelijk is, omdat men de bedoeling van den auteur moet weergeven, zoodat, wat hij niet opzichtig bedoeld heeft, dat ook niet in de vertaling mag zijn.

Reeds in het Hollandsch maakt het een belachelijk effect, als men een beeldsprakig woord een te opvallende plaats in den volzin geeft, door het te scheiden van de uitdrukking, waarbij het behoort. Zoo bijv.: „Hij ging naar een tafel, waarop papieren slingerden." In „laat niet alles slingeren" krijgt men van den eigenlijken

Sluiten