Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

238

schen in het boek Hollandsch spreken. De taal moet neutraal zijn, zoodanig, dat ze gemakkelijk geëcarteerd kan worden, opgelost in een complex van gedachte en voorstelling, impressie en aandoening, waarvan men zich later niet meer moet kunnen herinneren, uit welke taal het tot ons kwam, maar waarin niettemin de fijne nuanceering en schakeering van aandoening en verbeelding te danken zijn aan de fijne nuanceeringen en schakeeringen van die zelfde taall Dit resultaat is slechts te bereiken bij een zorgvuldig vermijden van opzichtige, opvallende, of ook al te „literaire" woorden ■— die immers allicht „mannen-vantachtig "-associaties zouden opwekken — en van eiken nationalen en localen bijsmaak. Juist omdat men zoo gemakkelijk de eigen taal ecarteert, kan een vertaling heel goed de illusie geven, dat de personen leven en spreken in hun eigen, uitheemsche milieu. Maar dan moet er ook niet, zooals in „Welkom, Vreemdeling" een mat met „Welkom" liggen op den vloer van het.... Amerikaansche hotel 1 Want een op zulk een opvallende plaats en met zulk een opzettelijke bedoeling aangebracht woord laat zich niet ecarteeren, maar dringt zich op de aüeronzinnigste manier ab Hollandsch op. Zoo kan men het „please" van een opschrift uitstekend vervangen door s.v.p., dat niet alleen internationaal is, maar dat ook veel meer spreekt als sein dan als afi korting — maar niet zooals ik ergens zag door a.u.b. —> het ongewone hiervan dwingt den geest tot aan- > vullen en er ontstaat de dwaze impressie, dat op een muur in Londen een Hollandsch „alstublieft" heeft gestaan 1 Hetzelfde met u.s.w., dat men beter door etc. dan door enz. kan vervangen, hoewel enz. zich toch nog lichter ecarteeren laat, daar het al meer een sein werd, dan a.u.b. Zoo moet men ook niet in een vertaling uit het Duitsch over stuivers en dubbeltjes spreken, men laat de menschen niet redeneeren „als Brugman" of rekenen „volgens Bartjes", noemt Fransche of Engelsche matrozen geen Jantjes, laat menschen geen Goudsche pijpen rooken en zegt niet dat het zoo oud is als de weg naar Kralingen. Botboer en „in touw zijn" moe-

Sluiten