Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

129

rekenen met gebreken, die in objectieven, dan wel in subjectieven zin aanwezig zijn. Onder een objectief gebrek verstaat Land-Star Busmann1) het gemis of bestaan van een eigenschap eener zaak, die tegen de gewone natuur van die zaak strijdt; onder een subjectief gebrek het gemis of bestaan eener eigenschap, waardoor partijen ertoe gebracht zouden zijn de ov. niet te sluiten, zoo zij van den werkelijken toestand op de hoogte waren geweest. In het eene geval wordt er dus op gelet wat men in het algemeen verwacht zou hebben, in het tweede geval wat de verwachting van paftijen (speciaal kooper) was.

Deze vraag krijgt meer reliëf door de andere vraag: wat het verschil is tusschen dwaling en verborgen gebrek. Land-StarBusmann sluit zich aan bij de subjectieve beschouwingswijze, heeft dan echter eenige moeilijkheid met de onderscheiding tusschen die beide leerstukken. Deze zoekt hij dan ten slotte hierin: dwaling is er, in geval verandering van de hoedanigheid of de eigenschap in geschil na den koop wel als uitgesloten moet worden beschouwd, verborgen gebrek indien dit niet het geval is. Waar men dus met niet-onveranderlijke eigenschappen te doen heeft, wil hij een verborgen gebrek aanwezig achten.

Volgens Kuijk is het gebrek echter in objectieven 2in op te vatten, en dit vormt dan het verschil met de dwaling. Juist het groote subjectieve element is het kenmerk van de dwaling. Hij becritiseert het arrest van den H.R. van 26 Jan. 1917 *), dat hinkt op twee gedachten die z.i. onmogelijk kunnen samengaan: 1. voor een gebrek is een ongewone hoedanigheid noodig; 2. de bedoeling van partijen bepaalt wat onder gebrek zal vaflen. Hier was volgens Kuijk een subjectief element aanwezig, dat een actie uit dwaling vereischte.

De opvatting, dat er bij den specieskoop van een subjectief verborgen gebrek geen sprake kan zijn, is o.i. niet te verdedigen. Aangenomen dat men gemakkelijk kan uitmaken, of het

') V. bfe. 78.

3) N. J. 1917, blz. 233.

Sluiten