Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

54

bederfwerende stof bewaren, ja zelfs, op het voorbeeld van sommige volksstammen in Afrika, kunnen gebruiken ter bemesting van het land. En zóó zal men volgens deze alinea, op nog honderd andere wijzen meer met de lijken der afgestorvenen kunnen handelen. Ik geloof inderdaad, dat die vergunning te algemeen is en niet dan onder beperking en dan naar voorgeschreven regelen met strafbedreiging tegen overtreding derzelve en onder een streng en nauwkeurig toezicht mag gegeven worden. Wat toch kan nu het geval worden ? Ik zal hierop niet in het breede antwoorden. Slechts een paar woorden. Volgens deze alinea zal men een schijnbaar afgestorvene aan de boven opgegeven handelwijze kunnen onderwerpen en alzoo vermoorden en het zal kunnen gebeuren, dat een vermeend lijk onder het ontleedmes teekenen van leven geeft en van de ontleedtafel springt, iets dat wel meer gebeurd is.. .. Hier zoeken wij te vergeefs naar eenigenwaarborg. Dr Westerhoff weidde daarna nog uit over het gevaar dat de misdadiger de sporen van zijn misdrijf zal doen verdwijnen en wees er op dat men voor eene andere wijze van behandeling der lijken dan het ontleden of bewaren straffeloos zou kunnen nalaten het verlof van den Burgemeester te vragen, omdat art. 42 van het ontwerp alleen op het niet vragen van verlof voor ontleding of bewaren straf stelde. Wat was nu de juiste bedoeling van dezen liberalen medicus ? Hij wilde beperking en nadere regeling van de in het tweede hd onder de contröle van den Burgemeester gegeven vrijheid, maar bedoelde hij een positief verbod van hjkverbranding ? Dit blijkt zeer zeker niet. Had hij daartegen principieele bezwaren ? Ook daarvan is in zijne rede niets te lezen. Klaarblijkelijk geheel onder den indruk van de in dien tijd onder de medici zeer verspreide vrees voor schijndood, maakt hij zijn hoofdargument van de mogelijkheid dat een der door hem genoemde bewerkingen zal worden toegepast op iemand die slechts dood wordt gewaand en hij wijst er op, dat bij begraven een waarborg is gelegen in art. 4, dat alsdan steeds de overlegging van eene geneeskundige verklaring eischt. Het bezwaar ware gemakkelijk te ondervangen geweest. De wet had voor het door den Burgemeester te verkenen verlof gelijke geneeskundige verklaring kunnen eischen en de leemte van art. 42 had ook zonder eenige moeite aangevuld kunnen worden.

Niet aldus beantwoordde de liberale Minister Fock den afgevaardigde uit Appingedam. Ofschoon geen der andere leden van de Kamer ook maar een enkel woord van protest tegen de lijkverbranding had doen hooren, streek de heer Fock onmiddelhjk de vlag met deze woorden : „Het is niet wel mogelijk, bij de wet te voorzien in alle de door den geachten afgevaardigde aangegeven gevallen; er zouden zelfs nog meerdere aan te halen zijn. In plaats van „dat daarover op eene andere wijze beschikt worde" zou kunnen worden gelezen, „dat het hjk ontleed \of bewaard worde"1). Dan is vanzelf vervallen het denkbeeld van verbranden of oplossen in scherpe zuren, hetgeen niet ligt in den geest onzer natie."

De heer van Kerkwijk herinnerde er den minister daarop nog

l) Er staat eigenlijk: „begraven, ontleed of bewaard worde", maar „begraven" Is natuurlijk hier geheel misplaatst, en is dus klaarblijkelijk een vergissing.

Sluiten