Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V.

De eerste „Herausgeber" van de volledige werken van Orimmelshausen (1684) was zeker een Neurenberger en waarschijnlijk een geestelijke.

VI.

De eerste „Herausgeber" van de volledige werken van Grimmelshausen was, zoover bekend is, de eerste die getracht heeft het Neurenberger volksdialect als litereraire voertaal te gebruiken ; vgl. Der Abenteuerliche Simplizissimus und andere Schriften von Hans Jacob Christoph von Qrimmelshausen, ed. A. Keiler, Stuttgart 1854, p. 572 ff.

VII.

Met den „Apeles von Oölingen" in Orimmelshausen's „Beschreibung nach der obern neuen Mondswelt" (vgl. Scholte, Probleme der Orimmelshausenforschung, Groningen 1912, p. 63) kan slechts ridder Eppelein van Gailingen bedoeld zijn.

VIII.

De Engelsche robinsonade „The Isle of Pines" van Henry Neville kan niet de bron geweest zijn voor het zesde boek van Orimmelshausen's Simplizissimus, zooals Martin Gflnther (Germ.Rom. Monatsschrift 1922, p. 360 — p.367) tracht te bewijzen.

IX.

Het is jammer, dat Gebhardt in zijn „Orammatik der Nürnberger Mundart" (Leipzig 1907), in het hoofdstuk over de chronologische opeenvolging der klankveranderingen (§ 205 — § 268), geen rekening heeft gehouden met de taal der kronieken en oorkonden in de latere Middeleeuwen. Dientengevolge wordt het door hem opgebouwde stelsel te theoretisch en verliest het het verband met de werkelijkheid.

Sluiten