Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

55

was. Hasan steeg af en onderzocht of het dier soms door een schorpioen gestoken was, maar dat bleek niet het geval. Hij haalde toen een papier uit zijn zak, en streek ermee over den kameel, beginnende tusschen de ooren van het dier. Daarop gaf hij het een klap, en het stond onmiddellijk op. Hasan begaf zich naar de Bedoeienen, en vroeg, wie er onder hen het booze oog had, en zich op een goedkoope manier van zijn rijdier had willen meester maken. Zij antwoordden: Wij zijn niet zulke lieden. Maar Hasan haalde zijn stuk papier weer voor den dag, en liet het onder hen rondgaan. Toen hij er den schuldige mee over het gelaat streek, bleef deze op de plaats dood. De Bedoeienen beschuldigden toen Hasan hun kameraad vermoord te hebbén, maar teen hij zich ais Ha^an den zoon van 'Ali te kennen gaf, vroegen zij hem hun ook dien hirz te geven, opdat zij van de macht daarvan zouden kunnen partij trekken.1)

Het is opvallend, dat vooral 'Ali of een zijner afstammelingen als verstrekkers van deze toovermiddelen worden beschouwd. Ook onder het genre der munadjat genoemde gebeden ) treft men er die op'Ali als autoriteit teruggaan. Eén heet er zelfs Munadjat 'Ali b. abi Talib. Het zou door een zich in Grieksche krijgsgevangenschap bevindenden Moslim van een vogel geleerd zijn.3) Ook hier, op het gebied der talismans en 'toovermiddelen, is hel 'Ali, die de „madinat alasrar" blijkt te zijn.

Doutté vermeldt uit Noord-Afrika, dat ook de wijze waarop het amulet is vervaardigd, niet onverschillig is. Een gedrukte tekst is oneindig veel minder waard dan een met de hand, het liefst door een joqqasj of een talib, geschrevene. Ook de inkt moet liefst van bijzondere soort zijn, in geen geval Europeesch fabrikaat, maar van inlandsche makelij, bestaande uit een aftreksel van verkoolde wol. Nog beter is rozen-, saffraan-, of oranjebloesemwater. Het schrijfmateriaal mag verder papier zijn, maar dikwijls is ook gazellehuid voorgeschreven. Het geheel draagt men in een metalen doosje, 't zij van koper of van ijzer, of wel men tatoeëert zich ermee, en heeft dan een permanent amulet bij zich. *)

(Naar men weet, verbiedt de godsdienstige wet het tatoeëeren.)

1) Depont en Coppolani, o. c, bl. 136; Ahlwardt o. c. III, bl. 416. •2) Een in Atjeh vervaardigd gebed van deze soort, de Meunadjat van Marahaban, is vermeld in The Achehnese II, bl. 187.

3) Ahlwardt o. c. III, bl. 417.

4) Doutté o. c. bl. 148—150. Een joqqasj is een amulettenschrijver (joqsjah=kitabah).

Sluiten